|  |
 |
|
 |
Naar aanleiding van mijn lezingencyclus (zie vorige post) was ik gisteren in Museum Het Valkhof naar de tentoonstelling Luxe & decadentie, leven aan de Romeinse goudkust. Dit is opnieuw een samenwerkingsverband met drie andere musea uit Duitsland en in die zin een opvolger van de blockbuster De laatste uren van Herculaneum. Dingen die daarin 'fout' gingen, kwamen deze keer niet voor! De zalen waren ruim en de mensen met audiotour versperden niet meteen de ingang. Wel heb ik de indruk dat over Herculaneum meer inhoudelijke informatie werd geboden. Luxe & decadentie was meer een tentoonstelling om te kijken. De lichte zalen met beelden werden afgewisseld door donkerder zalen met fragmenten van muurschilderingen, sieraden, glaswerk, etc. de wanden in de 'beeldentuinen' waren werkelijk prachtig: muren met een soort voile ervoor, heel chique en evocatief.
Net als in herculaneum waren er 3D-animaties, nu van een aantal villa's aan de Baai va Napels. Had ik die in de vorige expositie overgeslagen omdat er geen ruimte was om ze te bekijken, nu had ik me voorgenomen daar eens rustig voor te gaan zitten. Misschien dat ze daardoor tegenvielen: het zijn korte filmpjes die vrij snel gaan. Ik vermoed dat zoiets veel kost en dan had ik liever één meer uitgewerkte gehad dan deze drie.
Natuurlijk blijft er altijd iets te klagen over :) Zo zou het soms leuk zijn geweest als er een pijl op de grond had gestaan voor het beste zicht op een muurschildering. Sowieso moest je daar meestal schuin voor staan om geen last te hebben van de schittering van lamplicht, maar één keer werd ik door mijn mede-bezoeker geattendeerd op een prachtige blik, schuin 3 meter van de schildering! Zoiets moet je nu bij toeval ontdekken.
Ook miste ik soms extra afbeeldingen ter verduidelijking. De van gouddraad gevlochten ketting met wagenwielen die op verschillende manieren kan worden gedragen... Hoe dan? Volgens de tekst is op een afbeelding in Pompeï een schuine dracht te zien. Waarom niet even een foto toegevoegd? Er is tenslotte voor de tentoonstelling achter de schermen van Pompeï gefilmd! En ook de voorwerpen waarin tekst moest zijn gekrast kon ik niet ontcijferen. Hier won de esthetiek het van communicatie.
Maar kritiek is altijd makkelijker dan complimenten geven. Ik heb mooie dingen gezien (veel bijzondere details) en daarin werd ik geholpen door de tekst of bijvoorbeeld een aan het plafond bevestigde spiegel die de binnenzijde van een urn toont. Mijn bezoek aan het museum was geen verspilde tijd! Ook niet als je denkt aan...
Mijn Bookcrossing museumchallenge...
Het is altijd moeilijk om een boek los te laten op de ideale plek. L'Italiana in Algeri wilde ik achterlaten bij de wrede voetenklem voor slaven (er staat namelijk een hoofdstuk over slaven in het boek), maar dan zou ik het bijna tegen het voorwerp zelf hebben moeten zetten en dat ging me te ver. Bovendien was het hier érg druk en ontbrak de moed me ;) Dus heb ik het boek tegen de muur van het doorkijkje geplaatst, vlak voor de zaal over slaven.
Metamorphosen liet ik vanwege de afbeelding op de kaft vrij in een nis van de zaal met (o.a.) erotische muurschilderingen. Een paar zalen verder stond een citaat van Ovidius op de muur, maar daar was jammer genoeg geen goede releaseplek. Never mind, want het boek werd vrijwel direct meegenomen! En ik kon heel onschuldig een foto van een beeld maken... ;)
|
Reageer | Herinnering | Tell a Friend | Link
|
| 2008-09-09 11:10 |
| Back to school ehm.. het museum ;) |
| Public |
 determined |
| bookcrossing, catharijneconvent, challenge, cursus, gemeentemuseum den haag, groninger museum, kunst, lezing, museum, museum het valkhof, tentoonstelling, van gogh museum |
|
 |
Het is uit voorgaande berichtjes wel duidelijk dat ik niet erg toekom aan het bezoeken van tentoonstellingen. Helaas! Maar ik heb iets gevonden dat me misschien gaat motiveren... Een lezingencyclus over 6 grote tentoonstellingen in Nederland! De hieronder met een sterretje gemarkeerde exposities leken me op voorhand toch al interessant. En mijn ervaring is dat hoe meer je van een onderwerp weet, hoe interessanter het is! Dus ook de tentoonstellingen die me nu niet trekken zal ik hopelijk enthousiast gaan bezoeken :)
Wat staat er op het programma?
Nou, dan weten jullie waar ik me de komende tijd mee bezig houd ;) Misschien is het ook nog een leuke Bookcrossing challenge om bij elke tentoonstelling uit deze cyclus een (toepasselijk) boek los te laten? Ik noem dit mijn Museum Release Challenge!
|
Reageer | Herinnering | Tell a Friend | Link
Gelukkig heb ik bijna vakantie want er zijn steeds meer tentoonstellingen die ik wil bezoeken (en films die ik wil zien), en er gaat maar niks van het lijstje af...
 | - Holland Papier Biënnale 2008 t/m 14 september in CODA, Apeldoorn
Gaat niet meer lukken... - Oriental Fascination: het japonisme in België 1889-1915 t/m 27 september in het Stadhuis van Brussel
Hier wordt een selectie uitmuntende Japanse houtsnedes uit de verzameling van Feliks Jasienski in Krakow getoond naast werken van belangrijke Belgische kunstenaars die duidelijk door de Japanse kunst beïnvloed werden.
Gaat niet meer lukken... - Vergeten Generatie: modern Nederlands zilver 1945-1975 t/m 23 november 2008 in het Nederlands Goud- Zilver- en Klokkenmuseum in Schoonhoven
Zilverwerk in futristische en gestroomlijnde vormen.
|
When oh when?
Reageer | Herinnering | Tell a Friend | Link
De tentoonstellingen waarover ik het vorige keer had zijn allemaal afgelopen (of komen pas in 2009), maar er is wat nieuws dat ik wel wil bezoeken:
- Q: mode en sieranden van Q Hisashi Shibata, wederom in het Sieboldhuis (vanaf 19 juli 2008)
Gemist... - De ideale man: mode voor echte mannen, in het Gemeentemuseum Den Haag (van 26 juli t/m 26 oktober 2008)
Klinkt als tentoonstellingen die vooral zijn gericht op een vrouwelijk publiek ;)
Reageer | Herinnering | Tell a Friend | Link
Vanmiddag ga ik naar het Amsterdams Historisch Museum om de presentatie van de Bestandscatalogus Oude Meesters bij te wonen. Alle 1000+ schilderijen van vóór 1800 zijn samengebracht in een papieren catalogus maar gelukkig ook te doorzoeken op internet. Want een webcatalogus kun je up-to-date houden en dat is zelfs (of juist) bij kunstwerken van zo lang geleden belangrijk!
Reageer | Herinnering | Tell a Friend | Link
Als een reminder aan mijzelf hierbij een lijstje van de tentoonstellingen die ik wil bezoeken (op volgorde van einddatum).
De laatste duurt nog even maar voor de rest moet ik haast gaan maken!
Reageer | Herinnering | Tell a Friend | Link
Le Voyage du Ballon Rouge |
Op 1 mei gaat de film Le Voyage du Ballon Rouge in première, van Hou Hsiao-hsien. Waarom noem ik die hier in mijn museumlog? Omdat hij werd gemaakt in opdracht van het Parijse Musée d'Orsay, vanwege de twintigste verjaardag van het museum in 2006. En niet alleen de Chinese regisseur werd hiervoor gevraagd, maar ook Jim Jarmusch (VS), Olivier Assayas (Frankrijk), en Raoul Ruiz (uit Chili). Het valt op dat hiermee 4 van de 7 continenten zijn vertegenwoordigd - dat is vast geen toeval, maar waarom ontbreken dan Oceanië, Afrika en Antarctica?
Het kan natuurlijk ook zijn dat die werelddelen niet zo belangrijk zijn maar dat de gekozen regisseurs alle impressionistische kenmerken in hun werk vertonen. D'Orsay houdt zich immers bezig met impressionistische kunst uit de 19e eeuw. Denk bijvoorbeeld aan het weergeven van het alledaagse leven, direct, zoals het op dat moment wordt gezien. Film ontstond aan het eind van de 19e eeuw en voldeed aan die behoefte de werkelijkheid snel (en schetsmatig) weer te geven. Aan de andere kant is film natuurlijk zeer realistisch, in tegenstelling tot het snelle schilderen buiten waardoor het beeld minder realistisch werd. Maar film is wel weer de kunst van het licht en impressionisme ontstond onder andere door de interesse in de werking daarvan. Het gaat om 'het zintuigelijke'. | | |
Hoe dan ook wordt deze filmserie in opdracht van het Musée d'Orsay een staaltje museumspotting want de enige eis was dat één scène direct of indirect verband moet houden met het museum. En hopelijk ontdek ik na het zien van alle films ook de relevantie van de regisseurkeuze. VerhaalDe reis van de rode ballon speelt in ieder geval in Parijs (het is de eerste film die Hsiao-hsien buiten Azië maakte), met in de hoofdrol Juliette Binoche - geblondeerd: dat zal even wennen zijn... Volgens Berend Jan Bockting, in de VPRO-gids van week 16, "schetst hij het hyperhedendaagse leven van Suzanne, een alleenstaande moeder en drukbezette carrièrevrouw." Haar zoontje leert met andere ogen naar Parijs kijken door zijn Taiwanese au pair Song, een filmstudente die veel heeft met de jeugdklassieker Le Ballon Rouge van Albert Lamorisse. In die film uit 1956 sluit een jongetje vriendschap met een rode ballon. FilmassociatiesHoewel ik De rode ballon ooit al heb gezien, lijkt het me een goed idee om hem voorafgaand aan Le Voyage du Ballon Rouge nog eens te huren. Maar de titel doet aan nóg twee films denken. Allereerst Les Vacances de Monsieur Hulot van Jacques Tati (1953), een zwartwit-film waarin alleen de rode ballon van een jongetje op het strand is ingekleurd; met rood dus. Le Ballon Rouge is hier indertijd misschien wel op geïnspireerd? Voor de films van Jacques Tati koester ik overigens speciale gevoelens omdat dit de favoriete regisseur van mijn vader was. 'Le Voyage' triggert daarnaast de gedachte aan een van de vroegste (en in ieder geval bekendste) trucage-films Le Voyage dans la Lune van Georges Méliès. De regisseur van Le Ballon Rouge, waaraan Le Voyage du Ballon zijn titel dankt, maakte in 1960 trouwens ook nog een film met de titel Le Voyage en Ballon. Ode aan de filmgeschiedenisNog zonder hem gezien te hebben lijkt Le Voyage du Ballon Rouge dus een tribute aan de (Europese) filmgeschiedenis en daarmee aan een der kunsten. Ik ben inmiddels erg benieuwd geworden! U hoort weer van mij na mijn bioscoopbezoek..!
1 Reactie | Reageer | Herinnering | Tell a Friend | Link
Hoe vaak gebeurt het niet: een tentoonstelling draait zo lang dat je denkt alle tijd te hebben om hem te bezoeken... en je mist 'm. Het gebeurde me onlangs nog met Oneness van Mariko Mori. Ik heb me toen voorgenomen beter te plannen en jawel, ik ben zowaar 2 weken vóór de sluitingsdatum naar Peter Struycken in het Groninger Museum geweest: Het digitale paradijs.
Ik houd van het werk van Struycken en vond het dan ook een mooie tentoonstelling: niet te groot maar wel een goed (sfeer-)beeld gevend van zijn werk door de jaren heen. Van de theorieën snap ik misschien een boel niet, misschien had ik iets beter mijn best moeten doen bij het lezen van de teksten, maar esthetisch spreekt zijn werk me gewoon aan.
 | Iedereen kent wel de postzegel die door Peter Struycken is ontworpen: een portret van Beatrix opgebouwd uit enkel puntjes. Ik vond het wel een gemis dat de museumwinkel hiervan geen ansichtkaarten had - misschien nog wel meer dat er geen 44 eurocent gelegenheidsuitgave verkrijgbaar was! |
Van in situ werk dat niet even kan worden opgepakt en verplaatst maakte Carel Struycken, de 'broer van' en o.a. bekend als de reus uit Twin Peaks en de butler uit The Adams Family, panoramafoto's waarop je kunt inzoomen en helemaal in de rondte kunt kijken. Deze foto's vindt je op de fotowebsite van Carel Struycken bij 'Preview of Peter Struycken exhibition in Groninger Museum'. De 'bollen' in het AEGON-gebouw en de galerij van het Nederlands Architectuurinstituut moet ik nodig eens gaan bekijken en wat zou ik graag ook het particuliere zwembad en behang zien! Wie weet kan dat eens op een Open Monumentendag. Struyckens tapijten uit de jaren 80 deden me denken aan olievlekken en de jacquardtasjes die iedereen had dus er was ook nog sprake van enige nostalgie. De tentoonstelling loopt tot 2 december dus wie dit snel leest kan er nog heen!
Reageer | Herinnering | Tell a Friend | Link
Helaas geen tijd om een stukje hierover te schrijven, maar om de draad niet kwijt te raken heb ik dit museumbezoek hier toch vast gepost. Later meer!
Reageer | Herinnering | Tell a Friend | Link
 Helaas, ik was niet naar de échte penguin parade in de Edinburgh Zoo maar naar de tentoonstelling Penguin Parade in Meermanno Westrianum. Dit museum over boek & vormgeving had ik nog niet eerder bezocht. De tentoonstelling komt van het Victoria & Albert Museum in Londen en is georganiseerd ter gelegenheid van 70 jaar Penguin pockets - wie kent ze niet? - maar inmiddels zijn we alweer 2 jaar verder.
Vroeger ging ik wel eens met mijn broer naar Londen en hij ging dan op zoek naar oude Penguinpockets voor een prikkie, alleen die 2-kleurendruk met de titel in een witte horizontale balk (horizontal nogwat noemen ze dat want later waren er ook met een verticale titelbalk). Een mooie gelegenheid dus om deze tentoonstelling met mijn broer te bezoeken!
Later meer hierover want ik heb op dit moment geen tijd om te schrijven wat ik er precies van vond.
Reageer | Herinnering | Tell a Friend | Link
Helaas geen tijd om een stukje hierover te schrijven, maar om de draad niet kwijt te raken heb ik dit museumbezoek hier toch vast gepost. Later meer!
Reageer | Herinnering | Tell a Friend | Link
Helaas geen tijd om een stukje hierover te schrijven, maar om de draad niet kwijt te raken heb ik dit museumbezoek hier toch vast gepost. Later meer!
Reageer | Herinnering | Tell a Friend | Link
Helaas geen tijd om een stukje hierover te schrijven, maar om de draad niet kwijt te raken heb ik dit museumbezoek hier toch vast gepost. Later meer!
Reageer | Herinnering | Tell a Friend | Link
|
|
Wunderkammern, of rariteitenkabinetten, zijn de voorlopers van onze moderne musea. Geen publieke instellingen, maar privéverzamelingen die het wereldbeeld van de eigenaar weerspiegelden. Allerhande voorwerpen werden gepresenteerd volgens een persoonlijke (thematische) ordening - en niet wetenschappelijk onderbouwd. De Wunderkammer was bedoelt als entertainment: de objecten dienden verwondering en interesse op te wekken. Bezoekers die de verzameling kwamen bewonderen behoorden natuurlijk tot de eigen klasse.
Samuel von Quiccheberg (die van de prijs) beschreef de Wunderkammern voor het eerst in 1565 als 'voorraadkamers van wonderbaarlijke dingen'.
Het Gemeentemuseum in Den Haag heeft anno 2005 eigen Wonderkamers ingericht: een nieuwe experimetele presentatie van de collectie die vooral jongeren moet aanspreken. Ik dacht eerst dat álles in de kelder van het museum onder die noemer viel, maar nu kom ik erachter dat de open binnenruimte ook de naam 'De Opstelling' draagt. Hier vind je vitrines (kabinetjes) die zonder contextuele informatie zijn ingericht aan de hand van een thema zoals zwart-wit, de vrouw, dieren, goud - waardoor je met een open blik naar de voorwerpen kijkt en je misschien verwondert. Leuk, maar zelf miste ik toch de objectinformatie. Die kun je wel opzoeken in de touchscreens her en der in de ruimte, maar dan moet je óf heen en weer lopen, óf alles eerst onthouden terwijl je verzint welk thema bij de vitrine moet horen. En dan komt het toch vaak niet meer van opzoeken. Dan vond ik de minifolder in de tentoonstelling Neo toch een charmantere oplossing (Centraal Museum, 2003). Gelukkig kun je thuis de informatie van de touchscreens nog oproepen via de website als je je opeens iets herinnert ;-)
Rondom De Opstelling vind je de echte (?) wonderkamers: verschillende kleine kamers over verschillende onderwerpen zoals het museumgebouw van Berlage of decoratie versus functie. Een overzicht van de kamers staat op de site van het museum. De muziekstudio's zijn ook online te benaderen. Bekende artiesten als Solex en Richard Cameron hebben al samples van exentrieke muziekinstrumenten gebruikt voor een eigen creatie, te beluisteren bij vpro's 3voor12 (die de muziekkabinetten samen met het Gemeentemuseum ontwikkelde).
In de wonderkamers is duidelijk veel aandacht besteed aan interactiviteit. Soms net iets té zodat je het gevoel krijgt dat interactiviteit het doel was in plaats van een middel, zoals in de panoramakamer, of dat het zoveel spel is dat het te oppervlakkig is voor volwassen. Maar die zijn dan ook niet de doelgroep ;-) Belangrijk is dat er tijdens mijn bezoek aan de wonderkamers veel kinderen rondliepen, die zich duidelijk amuseerden. Jammer voor het museum dat ze te jong waren om tot de echte doelgroep van het voortgezet onderwijs te kunnen behoren. Maar men lijkt erin geslaagd van het museumbezoek een spektakel te maken, zonder té opppervlakkig te worden of een attractiepark te moeten imiteren. Verrassend daarbij vond ik dat het kinderkabaal beperkt bleef tot de kelder van het museum. Het oorspronkelijke ontwerp van Berlage waarin het kunstmuseum een plek van contemplatie is raakt daardoor niet aangetast. Wonderlijk ;-)
En zo lijken de nieuwe wonderkamers best op de Wunderkammern van 5 eeuwen geleden. Nu zijn ze publiek toegankelijk -voor een doelgroep zónder speciale interesse- maar opnieuw ingedeeld volgens een 'persoonlijke', thematische en niet-wetenschappelijk onderbouwde ordening waarbij de nadruk ligt op kíjken, nieuwe associaties en je verwonderen. Leren en vermaken tegelijk in een creatieve wereld. Misschien niet hoe de wereld volgens het Gemeentemuseum ís, maar hoe hij zou kunnen zijn.
Reageer | Herinnering | Tell a Friend | Link
|
|
Dit bezoek aan het Gemeentemuseum was een goed begin van het jaar. Grootste verrassing: de tentoonstelling van Samuel Jessurun de Mesquita. Prachtige houtsnedes die je zo aan de muur zou willen hangen of als ex-libris in je boeken zou plakken. In de catalogus van het Joods Historisch Museum krijg je een indruk van zijn werk. Zelf val ik vrij specifiek voor zijn flora en fauna.
Blij verrast was ik om te ontdekken dat twee van de objecten die ik vorig jaar had gezien op de tentoonstelling van Tsjechisch-Slowaaks glas nog steeds in het Gemeentemuseum te zien zijn. Vooral de geweldige UFO van gemetaliseerd optisch glas die zo'n indruk op me had gemaakt: een kunstwerk van Pavol Hlôška. Je zou maar op vakantie een glaswinkeltje binnenlopen en zoiets zien staan... Volgende keer neem ik mijn fototoestel mee en schiet ik een plaatje (zonder flits natuurlijk ;-)
Maar ik ging eigenlijk voor de tentoonstelling van Ben van Os en die was natuurlijk heel anders dan ik had verwacht. Ben van Os is production designer en veel mensen kennen zijn werk zonder dat ze het weten, bijv. van de films van Peter Greenaway. In het Gemeentemuseum heeft hij drie stijlkamertjes ingericht in de geest van drie van 'zijn' films:
Eline Vere,
A zed & two noughts,
en Girl with a pearl earring.
Daarvoor heeft hij rekwisieten uit de films gecombineerd met objecten uit de collectie van het museum. Zelf vind ik het wel jammer dat je niet precies weet wat museumobject en wat film prop is. Maar misschien is dat een statement ;-)
Ik schrijf dat Van Os de presentaties 'in de geest van' de films heeft gemaakt omdat ze er wel bij passen maar niet volledig de sfeer weergeven. Dat komt vooral doordat de kamers klein en vol zijn, terwijl ruimtelijkheid juist zo kenmerkend is voor de betreffende films. Niet erg, maar dus wel even anders dan verwacht. In Girl with a pearl earring overheerst naast ruimtelijkheid bovendien een zekere 'kaalheid' en in A zed & two noughts valt het uitgesproken kleurgebruik op - dat hier niet terugkomt. Dat weet ik zo goed omdat dit tentoonstellingsbezoek deelt uitmaakte van een klein 'projectje': we hebben eerst de drie films bekeken.
Op de wand van de tentoonstellingruimte werden diverse films met werk van Van Os werden geprojecteerd. Dat werkt enthousiasmerend: ik kreeg meteen zin om Orlando, Drowning by numbers en A cook, the thief, his wife ander her lover bij de videotheek te gaan halen! Zo krijgt het bezoek dus ook nog een vervolg ;-)
Tot slot heb ik een belangrijke tip voor wie de tentoonstelling nog wil gaan bezoeken (dat kan t/m 12 februari): neem vooral je mp3-speler mee met de pompeuze filmmuziek van Michael Nymann, de huiscomponist van Greenaway! Dat is namelijk het enige dat ik echt miste in de stille museumruimte.
Voor wie meer wil lezen: op Cinema.nl vind je artikelen over Ben van Os en de tentoonstelling.
Mijn bezoek aan de Wonderkamers van het Gemeentemuseum krijgt een heel eigen entry.
Reageer | Herinnering | Tell a Friend | Link
|
|
Geschiedenis is in. Vandaag heb ik De verdieping van Nederland bezocht, een schatkamer vol tastbare herinneringen aan historische gebeurtenissen en Nederlands cultuurgoed. Ik zag bijvoorbeeld een handgeschreven Mariken van Nimwhegen, oude Donald Ducks en de Vrede van Munster (die de geboorte van de Nederlandse staat inleidde) - laatste in een unieke kluisachtige vitrine.
De verdieping van Nederland is een samenwerkingsproject tussen de Koninklijke Bibliotheek en het Nationaal Archief, vandaar dat er met name papieren documenten te zien zijn. Maar aan de vitrines hangt een touchscreen waarop nog veel meer valt te ontdekken via strips, quizzes en contextinformatie. En er is een videowand die doet denken aan films van Peter Greenaway. Niks geen muffe papierlucht dus!
Alles is met zorg uitgevoerd en de ruimte heeft de sfeer van catacomben met relieken. Het blauwe licht en de 'druppende' geluidjes uit de touchscreens dragen daaraan bij. Echt een presentatie die bij ons waterland past, maar niet eentje die ik had verwacht bij papiermateriaal. Verrassend!
De verdieping van Nederland is vlak naast station Den Haag en de toegang is gratis dus neem gewoon eens een trein later en dompel je onder in het verleden. (NS-)Museumkaarthouders krijgen tot eind dit jaar bovendien 2,50 korting op de leuke tentoonstellingscatalogus.
Of er wisselwerking is met meer Haagse culturele instellingen weet ik niet, maar het valt wel op dat zowel De verdieping van Nederland als de Wonderkamers van het Gemeentemuseum een nieuwe, flexibele indeling aan de hand van thema's toepassen. En ook in dat museum kwam ik Greenaway tegen...
Reageer | Herinnering | Tell a Friend | Link
|
| 2005-05-29 21:03 |
| MusIP in de lucht |
| Public |
 okay |
| Te souviens-tu ? // Rendez-vous by Jane Birkin Feat. Manu Chao |
|
Gisteren was de lancering van de MusIP-website.
MusIP is het Museum Inventarisatie Project: iedere provincie brengt in kaart welke deelcollecties er in de musea te vinden zijn. Alle provincies samen geven dan een landelijk overzicht.
De launch werd gevierd met een symposium over de toekomst van MusIP: wat kun je allemaal nog meer met de MusIP-gegevens doen. Dat moet nog even bezinken; sommige mogelijkheden lijken er een beetje met de haren bij gesleept, andere zie ik nog niet helemaal voor me omdat het toekomstvisies zijn. De toekomst zal het leren.
Het symposium was professioneel georganiseerd en de workshops waren veelzijdig en relevant. En daar gaat het om - ik zal dus niet zeuren over de minder relevante afsluiting (close-harmonygroep Damesverband) en de tas met goodies (kwartetspel en muismat) :-P
1 Reactie | Reageer | Herinnering | Tell a Friend | Link
|
|
Ik ben net terug van een heerlijk lang weekend in Cork, dit jaar culturele hoofdstad van Europa. Hoewel daar nog niet veel van te merken is; de echte festiviteiten zullenen pas rond de zomer losbarsten. De organisatie moet het doen met een tiende van het budget van bijvoorbeeld Barcelona: 6 i.p.v. 60 miljoen euro.
Vrijdag regende het de hele dag pijpestelen en besloten we de Cork City Goal te bezoeken: een voormalige gevangenis, nu heritage centre. We hadden er niet bij nagedacht dat het daar érg tochtig, koud en nat zou zijn ;-) Toch was het een aardig bezoek. De audiotour zit bij de prijs inbegrepen en ze hadden 'm zelfs in het Nederlands. Een onverwachte service! Zo weet ik nu dat het gebouw is gemaakt door de architect die ook University College Cork maakte. Dat cipiers werden behandeld alsof zij zelf gevangen waren: ze mochten bijna niets en al helemaal het terrein niet af. Dat de gevangenis in 1923, na 'the troubles' werd gesloten. Dat de tredmolen één van de werkstraffen was: eerst diende die nog een doel (graan malen voor de brouwerij?) maar later was het een puur zinloze bezigheid. Dat in de Cork City Goal op het eind van zijn bestaan vooral nog IRA-verdachten zaten, met zijn vieren in een cel die bedoeld was voor één persoon.
De poppen en het interieur waren erg stoffig, maar dat zegt ook iets over de omstandigheden van vroeger ;-) Alleen de multimediapresentatie aan het eind was een echte sof. Het was niet duidelijk wanneer deze begon, een aantal diaprojectoren werkte niet zodat je regelmatig tegen een aantal witte vlekken aankeek en de informatie was saai (en niet altijd te verstaan door het dialect). Aangezien we ook niet wisten hoe lang de presentatie zou duren, zijn we na tien minuten maar weggelopen. Wij waren immers vrij om het terrein te verlaten ;-)
Reageer | Herinnering | Tell a Friend | Link
|
|
Morgen wordt in The Culture Show (20:00-21:00 BBC2) de shortlist van de Gulbenkian Prize: Museum of the Year 2005 bekendgemaakt. Deze prijs van 100.000 GBP wordt uitgereikt aan een museum dat vernieuwend bezig is. Vorig jaar won bijvoorbeeld de Scottish National Gallery of Modern Art vanwege Landform, een mooi landschapsvormgevingsproject bij het museum.
Ik ben benieuwd wat er allemaal voor nieuws gebeurt in de UK. In het Nederlandse museumveld kan ik niet zoveel innovatiefs bedenken... Er is het nieuwe museum voor moderne 'Friese' kunst Bélvèdere in Heerenveen maar of dat ook vernieuwend is zou ik niet weten aangezien ik het nog niet bezocht heb.
CODA, de samenvoeging van archief, bibliotheek en musea in Apeldoorn is eigenlijk ook alweer oud nieuws. Maar wel de meest innovatieve ontwikkeling van 2004, die inmiddels wordt gevolgd door andere instellingen.
Wow, een prijs van 150 duizend euro, die zou mijn museum goed kunnen gebruiken! Maar ja, dan moeten we eerst tijd en inspiratie hebben om iets inspirerends te bedenken en vervolgens centen om het uit te voeren. Terwijl we niet eens over tijd en mensen beschikken voor een behoorlijke minimale basis :-(
Laten we maar hopen dat 2005 zorgt voor veel spannende ontwikkelingen in Nederland Museumland...
Reageer | Herinnering | Tell a Friend | Link
Today I went to art gallery Kunstliefde to see an exposition about Dutch Design: The morning after. I looked at Tejo Remy's tennis ball couches and thought how great they would look in my living room and how much fun the cats would have with/on/in them ;-) But the prize wasn't on show (so they're terrible expensive) and hey, it would be a disaster to keep them dust free anyway ;-)
His rag chair was also present at the gallery but that doesn't suit my home interior: it's too cluttery (and Flylady would probably agree with that).
I liked several other things, like Esther Derkx' Ready-to-roll prose ribbon (1,10 EUR a character ;-) Sweden bags that you wear up front but might look not too becoming when you have a bit of a belly, and Stijn Bisscheroux' table 11-03 that is interupted by stairs.
But anyway, I didn't buy anything. Then there would be nothing to eat for us tomorrow ;-)
Reageer | Herinnering | Tell a Friend | Link
|
|
|
|
|
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
tired
naughty
curious
happy